Zaterdag 25 maart. Matchday. We reizen af naar Koog aan de Zaan om in het Topsportcentrum aan te treden tegen de koploper en kampioen van de laatste jaren Zaanstad H3. Een team vol oud-eredivisie spelers die niet meer hoger willen spelen dan de tweede divisie, en daarom na al die kampioenschappen nog steeds op hetzelfde niveau actief zijn. En nu dus wederom bovenaan de ranglijst. Een plek die de vereniging graag wil houden, aangezien H2 een niveau hoger strijdt tegen degradatie. Zo kunnen de mannen van het derde wederom kampioen worden, zonder dat ze zelf promoveren. Wij zijn natuurlijk de beroerdste niet, en werken heel graag niet mee aan dit feestje. Maar wat was er mogelijk met de ploeg waarmee we konden aantreden? Er ontbrak een passer-loper en een diagonaal, die waren beide op wintersport, en de libero stond met griep in het veld. En we hadden maar anderhalve wissel (de 1 meter 30 lange spelverdeler van H2 telt als halve wissel lijkt mij). Het spel van de laatste weken gaf goede hoop, en Zaanstad had de laatste wedstrijden telkens setjes laten liggen.

Toen duidelijk werd dat in de wedstrijd voor ons een vijfde set nodig was, werd de warming-up door beide teams vast gestart op het lege veld ernaast. Het werd een enorme drukte, omdat dit veld gedeeld moest worden met de dames van Zaanstad en Spaarnestad. Je kan het slechter treffen bij de warming-up…
Nadat die wedstrijd eindelijk was afgelopen, konden wij ons veld betreden en iets met een bal gaan doen. Daar werd al snel duidelijk dat de scheids graag voor 6 uur thuis wilde zijn, wat lastig was omdat de wedstrijd iets na 5 uur ging beginnen. Maar er werd alles aan gedaan om dat te bewerkstelligen. Na 2 minuten inspelen was het tijd voor de toss en het inslaan. Even leek het erop dat het inslaan winnend werd afgesloten, maar toen schakelde de thuisploeg een tandje bij.
Na de shirtwissel konden we dan eindelijk beginnen. Maar niet voordat de scheids kwam melden dat die shirtwissel voor het inslaan had moeten plaatsvinden. Na het inslaan dus. Lekker op tijd.. Randzaken bleken belangrijk dit weekend.

Maar de scheids wilde snel naar huis dus moest het tempo wat omhoog. Zaanstad vond het tempo wel prima en nam, mede door een hoge servicedruk, snel een voorsprong in de eerste set. Wij gingen zelf braaf mee in dat tempo en dat leverde niet veel goeds op. Na de aanwijzing van onze coach dat het tempo best wat omlaag mocht, ging het beter lopen. En aan de andere kant van het net werd het steeds lastiger naarmate het tempo verder wegzakte. De scheids probeerde de thuisploeg wat te helpen door te vragen of alles wat sneller kon, maar wij waren daar te eigenwijs voor. Dit tempo lag ons prima en dat bleef de hele eerste set zo, wat 25-19 winst opleverde.

In de tweede set kon dit tempo prima worden volgehouden. We kwamen steeds makkelijker onder de servicedruk uit, wat aanvallend veel punten opleverde. En ook blokkerend stond het goed, de mannen van Zaanstad kwamen er bij vlagen met geen mogelijkheid langs. En soms was er ook wat hulp van de scheids. Zo wilde het gebeuren dat ook de libero op het scoreformulier kwam te staan, met een bal die eigenlijk een centimeter of 30 uit was. We gingen vrolijk verder en de set werd gewonnen met 25-18.

Ook in set 3 lag het tempo lekker laag en nog steeds kon de Zaanse ploeg daar niet veel tegen inbrengen. Ook de vele servicefouten van hun kant leverde geen al te hoog tempo op. Richting het eind van de set kwam Zaanstad wel steeds dichterbij. Het gat werd terug gebracht naar 2, maar toen was het genoeg. Een aantal punten op rij leverde een 25-19 overwinning op, en zo was de koploper verslagen. Nu moest alleen nog de laatste set worden binnengehaald.

In die laatste set werd een ruime voorsprong genomen. Bij 15-8 leek er niks aan de hand. Ergens halverwege de set stond er plots een extra punt voor de thuisploeg op het bord, maar de scheids wilde er niet aan dit terug te draaien. Zo werd het nog onnodig spannend in set 4. Met een ace kwam Zaanstad terug tot 24-22 maar de foutserve die daarop volgde leverde ons ook het laatste van 5 punten op! De twee meegereisde supporters werden bedankt, en het was tijd voor een biertje. Een verdiend biertje na de vijfde overwinning op rij, waarvan 2 tegen de koploper van dat moment.

Volgende week onze laatste Kermit de Kikkerhal-wedstrijd van het seizoen, tegen Huizen, waar de uitwedstrijd met 4-0 werd verloren. We hebben dus nog wat recht te zetten…