Het valt niet mee, twee keer binnen drie weken tegen Protos. De studentenformatie is aan een zeer goed seizoen bezig en had voor aanvang van deze pot slechts 5 punten laten liggen in 6 wedstrijden. Toch verschenen wij zeer gemotiveerd en met bakken energie in de altijd iconische Blauw Wit. De vorige wedstrijd speelden we namelijk de sterren van de hemel maar moesten we toch Protos voorlaten. Het toen getoonde spel gaf echter mogelijkheden en we wisten dat als we hetzelfde niveau neer konden zetten dat alle opties nog open lagen.

Met een gehavende Ruben en Ronald maar versterkt door de jarige Lodewijk (24 jaar geworden) langs de kant begonnen we aan de eerste set. Protos bleek geleerd te hebben van de vorige wedstrijd en wist precies waar het onze passing onder druk kon zetten. Na ingrijpen van de coach werd orde op zaken gesteld en begon het team meer te volleyballen. Er werd zelfs nog de befaamde dubbele wissel ingezet maar het mocht helaas niet baten. Door een onder andere enorm sterke diagonaal aan de kant van Protos verloren we de set helaas met 20-25.

Ook de tweede set bleek lastig te zijn. De gehele set liepen we achter de feiten aan, niet dik, maar steeds met 1 of 2 puntjes. Toen er een gelijke stand van 16-16 op het scorebord stond (wat trouwens in elke set zo is geweest) wisten wij niet een tandje extra bij te zetten om de bordjes onze kant op te laten vallen en eindigden wij de set met 21-25 verlies.

“Oké jongens, balen van deze twee sets, maar als we nu eindelijk eens echt beginnen te volleyballen en ons eigen spel spelen dan zorgen we er gewoon voor dat het een 5 setter wordt” – zo klonken de aanmoedigende woorden van coach Thomas. Deze motiverende speech gaf Theo vleugels, waarna we door zijn verpletterende service serie op 6-1 voorsprong kwamen, yes, eindelijk zijn we goed bezig! Misschien wel iets te goed, want we verzaakten te scoren en passend was het ook niet best. De set werd uit handen gegeven met 18-25 op het scorebord.

Dan maar de 4e set, als we die winnen, dan gaan we in ieder geval met een goed gevoel naar huis. Opnieuw liep de hele set gelijk op, tot 16-16. Door vliegwerk van Alexis Airlines, en Quincy die demonstreerde hoe je met je hoofd een bal verdedigd op de linksachter wisten we een goed gat te slaan die we niet meer uit handen gaven. Met 25-21 in de 4e set liepen we enigszins tevreden en met een punt op zak van het veld af. Op richting de kantine, de pitchers, en het VVA feest!